Onder water

Mijn zomervakantie is een aantal dagen geleden officieus ingegaan. Ik zit zat in 6 vwo. Volgende week donderdag krijg ik te horen of ik...


Mijn zomervakantie is een aantal dagen geleden officieus ingegaan. Ik zit zat in 6 vwo. Volgende week donderdag krijg ik te horen of ik geslaagd ben. Waarschijnlijk wel.

Het afgelopen schooljaar was, en helaas kan ik dat niet ontkennen, zwaar. Eigenlijk een beetje te zwaar, achteraf gezien. Ik heb een meesterproef (equivalent van PWS) moeten doen van meer dan 200 studielasturen en was elke voorgaande vakantie zo goed als full-time daarmee bezig, zonder te overdrijven. En dan moest ik ook alle vakken nog met een voldoende afronden - het liefst met minimaal een zeven - wakker blijven in de lessen en de positivo blijven (want zo ben ik nu eenmaal). Dus dat deed ik allemaal - want ja, zo hoor je dat nou eenmaal te doen - en met goede resultaten ook.

Toen die helse meesterproef eindelijk af was, na de presentaties in maart, was het klaar. Dat zwoegen en ploeteren wat uiteindelijk meer dan een half jaar lang heeft geduurd, was voorbij. De grootste last zou van mijn schouders moeten zijn gevallen, op de examens na dan. Ik haalde een 9,2 voor die meesterproef. Een aantal weken later haalde ik een 9,9 voor het eindwerkstuk van beeldende vorming. Goeie cijfers. En dat was het dan. Ik was een stuk steen - ik voelde niets, was niet opgelucht, niet trots, barstte niet in tranen uit. Het leven ging gewoon door, het was net alsof het helemaal niet binnenkwam. Alsof ik onder water was.

En nu? Nu heb ik niets meer te doen. Geen deadlines, geen handelingsdelen, geen toetsen, geen stress (al had ik die nauwelijks). Ik zou de gelukkigste persoon op aarde moeten zijn. En toch voelt het lang niet zo bevredigend als het zou moeten voelen. Het glijdt allemaal aan me voorbij en ik háát het. Maar ik kan er niets aan doen, de bubbel waar ik in zit, gaat maar niet weg.


Laatst ging ik met een goede vriendin lunchen en we hadden het over de stress die juist ná de examens opspeelt met betrekking op of je geslaagd bent of niet. Zij (en ik heb het ook van anderen gehoord) ervoer dat juist heel erg, ik ervoer dat niet. Ze had er een mooi woord voor wat ik onthouden heb: post-examenstress. Misschien heb ik wel een post-examendip. Of eigenlijk een post-middelbare-school-dip. Misschien moet ik een wereldreis gaan maken, nieuwjaarssterretjes branden, vrijwilligerswerk gaan doen, in de regen lopen, onder een boom zitten nadenken totdat ik een oplossing weet.

Uiteindelijk moet het allemaal uit jezelf komen. Je moet er zelf uit zien te komen, op welke manier dan ook. Een leven achter glas is niet bevredigend, en dat weet ik maar al te goed. Maar momenteel heb ik, denk ik, gewoon nog even de tijd nodig. Minstens een keer per dag maakt mijn moeder de grap: 'Heb je morgen niet de eerste uren vrij? Moet je niet nog een verslag schrijven ofzo?' en dan lach ik een beetje. Misschien sijpelt het besef dan een beetje binnen, druppel voor druppel. Als ik er maar hard genoeg in geloof.

Gerelateerde posts

2 reacties

  1. Ik snap wel wat je bedoelt. Als je examens dan voorbij zijn en alles is 'over' en je wéét dat je geslaagd bent, dan was dat gewoon alles. Dan is het klaar. Over. Uit. De vraag is dan of die uren die jij er aan besteed hebt ook daadwerkelijk nodig geweest zijn. Want, om er even een citaat van mijn mentor in te gooien: ''een 7 is ook goed.'''Maar ik begrijp je volkomen wat dat betreft. Ik zit ook opgescheept met dat gedrocht van een pws, maar ik heb nog een jaar.

    Doe leuke dingen zou ik zeggen. Nu zit je nog even in dat gat tussen middelbare school en vervolgonderwijs, maar ik denk dat dat vanzelf wegvalt, en je je beter voelt.

    ReplyDelete
    Replies
    1. Ja, inderdaad. Het doet me denken aan een quote (ik weet al niet meer van wie): 'Niemand kijkt later nog naar je middelbare school cijfers; ze klagen wel allemaal over de zesjescultuur maar uiteindelijk gaat niets echt over je cijfers.' Een tandje minder is oké - en dat is ook echt zo, zie ik nu achteraf. Nog succes met je PWS dan in ieder geval! Het gaat vast weer over - zal alleen nog even duren :)

      Delete