Ik mis en ik wou

ik moet huilen, heel erg, vanuit mijn buik en in mijn spieren om Indecent, wat ik zag Katrina Lenk die zo goed is, zo mooi en zo echt...


ik moet huilen, heel erg, vanuit mijn buik en in mijn spieren
om Indecent, wat ik zag
Katrina Lenk die zo goed is, zo mooi en zo echt, en ik moet vooral ook huilen om dat ik het zo
mis, theater, emoties, ik mis het zo zo zo
ik mis het ik mis ik mis
ik mis de emotie die vanuit je opborrelt, ik mis het voelen en beleven van waar je om geeft en wat je maakt,
ik mis de ratioloze benadering, ik mis
ik mis het zo, en ik besef
dat theater dient, en voedt, en dat je het niet hoeft te begrijpen als je het maar raakt
ik mis
en ik wou
ik wou dat ik van iemand houden kon zoals Rifkele van Manke
ik wou dat ik wist wat liefde was en hoe het voelt, en ik wou dat het voelt zoals Katrina en Alina voelen, in de regen
ik wou dat er iets bestond waarbij ik niet tussen gevoel en verstand hoefde te kiezen
ik wou dat er een theatergezelschap bestond, een serieus gezelschap dat mij serieus zou nemen
ik wou dat ik in een ding goed was en nooit in de tweestrijd zat

ik wou dat ik niet zo eindeloos voorzichtig was, ik wou dat ik eens met niemand rekening hield dan met mezelf

ik wou dat ik eens zou slaan en schoppen en bijten en krabben,
ik wou dat ik eens een gore bitch was die spuugt op dingen, hard en rauw en echt

ik wou dat ik mijn huilen niet inhield


ik wou dat ik het zelfvertrouwen had brutaal te zijn, en wijdbeens en kin omhoog
ik ben trots op wat ik maak en dat is goed, maar ik wou dat ik het kon uiten en hardop kon schreeuwen

ik wou dat ik weer mocht zingen, mocht spelen, mocht huilen en voelen en zijn van mezelf en van een personage, kon voelen via de fictie, spelen namens het bedachte,

ik wou dat ik spuugte, dat de Süters en de Marks en de Nohaila's me verafgoden en op mijn waarde schatten
ik wou dat ik een Wende was, een Aurelia, ik wou dat ik kolkte en stoomde en raasde
kut
ik wou gewoon eens een rol waar je zo dankbaar voor mag zijn dat je barst, ik wou dat ik een lieveling was

ben ik de lieveling in het verkeerde land?

ben ik lieveloos zonder land en zonder paspoort, zonder natie want de natie vlecht zich in mij, de werelden zijn geen werelden totdat wij ze maken, hetgeen is één tot de hokjes en de woorden het scheidt in dozen en grenzen en disciplines, tot Theater en Beeld categorieën spelen in de brij die kunst eigenlijk is
kut
ik wou dat ik de guts had

ik heb geprobeerd te houden van humor, want lachen is belangrijk, maar godsamme dit betekent toch ook wat, is dit niet wat ze bedoelen altijd?
is dit wat van mij is?

dit is wat me raakt en dit is waarom ik me raak
mijn eerste toneelstuk dat ik ooit zag was Indecent en het is een verdomd goeie ook, hiervoor waren het alleen maar musicals of opera's en die zijn wel leuk, maar niet zols dit, verre van dit, dit is wat ertoe doet
ik moet op zoek naar de kleine theaterstukken, ik kwam via Hamilton en Dear Evan Hansen en Katrina in The Band's Visit maar ik ga met het besef dat ik rijker ben geworden, warmer en zachter dan eerst.

Gerelateerde posts

0 reacties